روزهای من

کفشهای کودکی به پا
تمام راه را دويده ام
ولی باز هم دير رسيده ام
سالن های دراز
ديوار های خط خطی
و تخته سياه
سهم من باز هم نيمکت آخر است
مشق های حساب همه بی جواب
و باز هم جريمه ها جريمه ها.........
و مداد من نوکش شکسته است
************
زنگ خورده است
ولی من سال هاست
پشت اين نيمکت نشسته ام
و مشق می کنم
دفتر مشق من
پرنده می شود
هزار هزار پرنده سپيد در آسمان....
چرخ می زنم چرخ می زنم
در حياط مدرسه
دور می شوم
از درختهای خاطره
دور مي شوم
‌‌‌ ***********
تمام روزها تمام لحظه ها را
مو به مو گشته ام
کفش ها يم کجاست؟؟؟
آن ها را کجا جا گذاشته ام؟؟؟؟   
نویسنده : جنسیت گمشده ; ساعت ۱۱:۳۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۸ بهمن ،۱۳۸٢
تگ ها : وبلاگ ، پرشین بلاگ