جنسیت گمشده

من تنها زنت نيستم گاهی با ظرافت می شوم يک اتو برای اتو کشيدنهای لباسهای تو که تمامی ندارد مهره آخر گردنم سخت  از درد می سوزد ولی لبخند احمقانه را فراموش نمی کنم چون ياد حرف مادر جان می افتم که هميشه می گفت (مادر با روی خوش کارای خونه ات را انجام بده نکنه غر بزنی ) حالا مادر جان کجاست که دست پرورده اش را ببيند که چه خوب گوش به فرمان سايه سر است ؟؟؟خطوط صورتم چه شد کجا جا ماند ؟؟؟ تو ديگر صورتم را نمی بينی صورتم نيست صورتم لا به لای رديف لباسهای تميز و اتو شده تو توی کمد آويزان مانده است.
 (عکس از شاد آفرين قديريان)

نظرات ()